تبلیغات
۞ یا لثارات الحسین ۞ - مطالب مقاله ها ی قرآنی

17آیه ی طارق:

فَمَهِّلِ الْكَفِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدَا

{پس کافران را مهلت ده و مدت اندکی آنان را در این حالی که هست واگذار}

خداوند درآیات قبل این آیه می فرماید که آنان همواره حیله می کنند و من (هم در برابرآنان)چاره و تدبیری می کنم.در تفاسیر آمده که منظور حیله ی آنان بر رسول خدا(ص) و حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) می باشد و پروردگار دو عالم آنان را تا ظهور قائم آل محمد (عج) مهلت داده است* و روزی خواهد رسید که دعای زیارت عاشورایمان مستجاب گردد آنجا که از خدای بزرگ می خواهیم تا در رکاب و همراه حضرت مهدی (عج) باشیم برای انتقام و خونخواهی امام حسین (ع).

وَاَكْرَمَنی اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلی اللهُ عَلَیهِ وَ الِه (زیارت عاشورا)

*تفسیر قمی،ج 2، ص412




طبقه بندی: مقاله ها ی قرآنی،  امام حسین (ع)،  حضرت مهدی (عج)، 

تاریخ : جمعه 15 آذر 1392 | 10:02 ب.ظ | نویسنده : یالثارات الحسین | نظرات

«کلمات الهی»

حقیقت و باطن« کلمات» الهی که در قرآن آمده چیست؟

 «کلمه» در لغت عرب به معنای آن است که چیزی،نهان را آشکار و از پنهان خبر دهد و اگر در عرف به کلمات متشکل از حروف «کلمه» می گویند برای این است که آن چه در نهان متکلم است را آشــکار می سازد و افکار و حالات و خواسته های درونی او را به افراد دیگر که گوش شنوا داشته باشد می فهماند.

فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ ﴿37﴾بقره

سپس آدم از پروردگارش كلماتی را دریافت نمود و [خدا] بر او ببخشود آری او[ست كه] توبه ‏پذیر مهربان است.

ابن عباس روایت کرده است : از پیامبر اکرم (ص) در باره ی کلماتی که آدم از پروردگارش آموخت و با آن به سوی پروردگارش توبه کرد،پرسیدم ،ایشان فرمود:او از خدا به حق محمد (ص) و علی و فاطمه و حسن و حســـــین علیهم السلام خواست که توبه او را بپذیرد؛پس خداوند توبه اش را پذیرفت.

أَلَم تَرَ كَیفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَیِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصلُها ثابِتٌ وَفَرعُها فِی السَّماءِ﴿۲۴   ابراهیم       
آیا ندیدی چگونه خداوند «کلمه طیبه» را به درخت پاکیزه‌ای تشبیه کرده که ریشه آن ثابت، و شاخه آن در آسمان است؟!

سلام بن مستنیر نقل کرده است که از امام باقر (ع) درباره ی مفهوم این آیه پرسیدم ایشان فرمودند:مقصود از شجره،رسول خدا (ص) است که نسب ایشان در بنی هاشم ، استوار است.تنه آن درخت ، علی (ع) می باشد و ریشه آن فاطمه (س) است و شاخه هایش امامان علیهم السلام می باشند و برگ های آن شیعیان هستند.(1)

فَبِمَا نَقْضِهِم مِّیثَاقَهُمْ لَعنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِیَةً یُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ وَلاَ تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىَ خَآئِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلاَّ قَلِیلاً مِّنْهُمُ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ ﴿13مائده

پس به [سزاى] پیمان شكستنشان لعنتشان كردیم و دلهایشان را سخت گردانیدیم ،كلمات را از مواضع خود تحریف مى‏كنند و بخشى از آنچه را بدان اندرز داده شده بودند به فراموشى سپردند و تو همواره بر خیانتى از آنان آگاه مى‏شوى مگر [شمارى] اندك از ایشان [كه خیانتكار نیستند] پس از آنان درگذر و چشم پوشى كن كه خدا نیكوكاران را دوست مى‏دارد

علی بن ابراهیم درباره ی این آیه فرموده، منظور کسانی هستند که امیرالمومنین را از جایگاهش دور نمودند.پس منظور از «الکلم» علی امیرالمومنین (ع) است.

وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِیَةً فی عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ(28) زخرف
و او آن را در پى خود کلمه ی جاویدان كرد باشد كه آنان بازگردند

ابوبصیر گفت:از امام صادق (ع) درباره ی آیه سوال کردم ؛حضرت فرمودند:منظور از آن امامت است.خداوند آن را در نسل امام حسین (ع) قرار داده است که تا روز قیامت باقی می ماند.(2)

وَإِذْ یَعِدُكُمُ اللّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتِیْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَیْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَیُرِیدُ اللّهُ أَن یُحِقَّ الحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَیَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِینَ ﴿7 لِیُحِقَّ الْحَقَّ وَیُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُــونَ ﴿8 انفال

و [به یاد آورید] هنگامى را كه خدا یكى از دو را به شما وعده داد كه از آن شما باشد و شما دوست داشتید كه دسته بى‏سلاح براى شما باشد و[لى] خدا مى‏خواست‏حق [=اسلام] را با كلمات خود ثابت و كافران را ریشه‏كن كند (7) تا حق را ثابت و باطل را نابود گرداند هر چند بزهكاران خوش نداشته باشند (8)

جابر نقل کرده است که از امام باقر (ع) درباره تفسیر این آیه شریفه پرسیدم ، امام باقر (ع) فرمودند:...منظور از این سخن خدای تبارک و تعالی :« یُحِقَّ الحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ» آن است که حق آل محمد که سلام و درود خدا برایشان باد را احقاق کرده و آن را ثابت و محقق می کند و درباره این سخن خدای تبارک و تعالی    « بِكَلِمَاتِهِ» فرمودند:کلمات او در باطن ،علی (ع) می باشد.و این سخن خدای تبارک و تعالی« وَیَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِینَ» منظور از کافران ،بنی امیه است که خدا خواست ریشه آنان را از بین ببرد. و این فرموده خدای عزوجل:« لِیُحِقَّ الْحَقَّ» یعنی حق آل محمد که سلام و درود خدا برایشان باد ، را در هنگام قیام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف احقاق می کند...(3)

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاء شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّینِ مَا لَمْ یَأْذَن بِهِ اللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِینَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ(21) شوری

آیا مشرکان را بتانی است که آیینی برایشان آورده اند که خدا رخصت آن را نداده است؟ و اگر کلمه ی فصل نبود، کارشان به پایان آمده بود و ستمکاران را عدابی است دردآور.

امام محمد باقر (ع) درباره ی این آیه فرمودند یعنی چنان چه قبلا درباره آن ها فرمان و حکم خداوند صادر نشده بود، حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف از میان ان ها هیچ احدی را زنده نمی گذاشت.(4)

علی بن ابراهیم قمی می نویسد که منظور از کلمه،امامت است و « وَإِنَّ الظَّالِمِینَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ» یعنی کسانی که به این کلمه یعنی امام ظلم کردند و دچار عذاب دردناک خواهد شد.(5)

وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمینَ(124) بقره

و چون پروردگار ابراهیم ، وی را با کلمه هایی بیازمود و او بحد کامل آن امتحانات را انجام بداد ، بوی گفت: من تو را امام خواهم کرد ابراهیم گفت: از ذریه ام نیز کسانی را بامامت برسان فرمود عهد من بستمگران نمی رسد

مفضل بن عمر از امام صادق (ع) پیرامون تفسیر آیه پرسید آن ها چه كلماتی هستند؟ و حضرت فرمود :آنها ، همان كلماتی هستند كه آدم از پروردگارش دریافت كرده ...به حضرت عرض كردم:ای پسر رسول خدا!منظور از « فَأَتَمَّهُنَّ » چیست؟ حضرت فرمود: یعنی آن كلمات را تا نام حضرت قائم علیه السلام یعنی دوازده امام كه نه تن از فرزندان امام حسین (ع) می باشند. کامل کرد.

امام صادق (ع) پیرامون آیه ی « إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً »فرموده: چون امامت از دیدگاه ابراهیم (ع) امر عظیمی بود ، به خداوند عرض كرد:« قال و من ...ظالمین»  همچنین فرموده:اگر خداوند نامی را برتر از نام امام می دانست، ما را به ان می نامید.(6)(7)

در آیه ی 12 سوره ی تحریم نیز آمده كه حضرت مریم كلمات پروردگارش را تصدیق كرده است.

در قرآن 12بار کلمه ی «کلمات» تکرار شده است!!!

 

 

دریافت فایل pdf A3


 

 

(1)بصائر الدرجات،ص 73 ،باب 2 ،ح2
(2)معانی الاخبار، ص 131 ،ح 1
(3)تفسیر عیاشی ، ج 2 ، ص 54 ، ح 24
(4)کافی ، ج 8 ،ص287، ح 432
(5)تفسیرقمی ،ج2 ،ص247
(6)کافی،ج 1 ،ص 133،ح2
(7)تفسیر عیاشی ،ج 1 ،ص 77 ، ح 90




طبقه بندی: مقاله ها ی قرآنی،  اسلام،  اعجاز، 

تاریخ : یکشنبه 19 آبان 1392 | 12:07 ق.ظ | نویسنده : یالثارات الحسین | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.